Wederom een heerlijk ontbijt in ons hotel. Het is hier zó mooi. Een pareltje van rust en geschiedenis in de oude stad. Omdat ik jarig ben hangen er slingers in onze kamer en krijg ik een feestkroontje. Het hotel verwend me met een mooi stukje knipkunst en van de reisagent mooie koelkasthangers. Twee cadeaus waarnaar ww keken als souvenir maar het niet gekocht hadden. Ik ben er blij mee!

We vervolgen vandaag onze reis naar Xi’An, wederom met de hogesnelheidstrein. Deze gaat iets minder hard dan de vorige maar in 3 uur staan we in de volgende stad waar we een groot hotel met familiekamer hebben. Onderweg zien we t platteland dat zo in contrast is met de stad. Velden en akkers, zover het oog rijkt. En ook een kassengebied. Aan twee kanten van het spoor alleen maar kassen tot aan de horizon. Ontzettend veel dus.

Het hotel zit in de ommuurde oude staf. Een picachu-bed met knuffel, peppa-big sprei en een astronauten tentje verwelkomen ons. Hilarisch! Maar we hebben wel veel ruimte. Zelfs een bankje om op de zitten en als klap op de vuurpijl een Japans toilet met toeters en bellen. Die laatste werkt niet goed dus gelijk de onderhoudsdienst erbij. Affijn. Wij maar met de metro naar de Big Goose pagoda, en ook nu regent t weer. Het is er niet koeler door dus in de klamme hitte onderweg naar de pagoda. Deze ligt een eindje buiten de oude stad. En daar zijn we niet alleen. Het is een populaire plek voor de chinese toerist.

Mooie combinatie van boeddhisme en taoïsme. De meesten komen ook voor de schijnbaar spectaculaire fonteinshow. Die willen we dan ook wel bekijken. Maat eerst een verjaardagsdrankje in de Blue Frog-bar in het hypermoderne shoppingmall naast de pagoda. Daar eten we ook een heerlijke hamburger met frietjes.

De watershow trekt in ieder geval heel veel mensen, maar spectaculair is t niet. Als we denken dat t goed en wel begonnen is, is t alweer klaar. De eftelingshow was mooier!
Rond half 9nwillen we terug naar het hotel maar blijkt dat de duizenden anderen dat plan ook hebben. We schuifelen naar de metro om te ontdekken dat daar een enorme massa mensen in de rij staat om naar de metro te mogen.

Echt ongekend hoeveel mensen hier zijn en hoe ze zich als miertjes bewegen en geduldig aansluiten. Mij benauwd het, dus pakken we een taxi terug. Een keer zo duur als de metro, maar voor €3 gaan we ons niet pesten in die mensenmassa. Die hoeveelheden mensen blijven ons verbazen. We hebben al wat drukte gezien in India, maar dit slaat alles. Lekker slapen nu en morgen een nieuw avontuur!

We bezoeken de historische (of hysterische) stad Pingyau de stad is ook in trek bij de Chinese toerist en wordt er letterlijk mee overspoeld. Maar goed dat mag de pret niet drukken de stad Pingyao staat bekend als de best bewaard gebleven stad van China en rondom de stad ligt een compleet intacte, zes kilometer lange stadsmuur.

We slapen in de oude binnenstad in een origineel hotel het Pingyao Yide wat is gevestigd in een traditionele binnenplaats.

We bezoeken het courtyard-huis van de familie Qiao, dit complex kent maar liefst 25 pleintjes en 300 kamers. De (bekende) film ‘Raise the Red lantern’ werd hier opgenomen en is nog volledig origineel. Ook hier weer behoorlijk wat toerisme maar we vinden binnen het complex gelukkig ook rustige pleintjes.

De dag begint iets anders dan voorzien worden we netjes opgehaald bij het hotel voor transfer naar station worden we eruit gezet op het verkeerde station! Wat nu……. Gelukkig lukt het ons door communicatie met handen en voeten, een paar woorden Chinees en een telefonische hulplijn te achterhalen waar we naar toe moeten. Uiteindelijk worden we weer opgehaald en alsnog naar het juiste station gebracht. Gelukkig hadden we wat marge in onze tijdsplanning en stappen we nog op tijd op de trein naar Pingyau.

Vandaag gaan we naar “The Great Wall” en dan bedoelen we niet de firewall die China op internet gebruikt voor het tegenhouden van Social media maar naar de Grote Chinese Muur.

We zijn hier al eerder geweest in 2004 en 2010 maar ditmaal gaan we naar een voor ons onbekend gedeelte van de muur Jinshanling. En wat een ervaring er is nagenoeg geen enkele toerist te bekennen, we zijn vandaag samen met een andere Nederlands gezin uit de Achterhoek, erg gezellige mensen en fijn om dit samen te ondernemen en beleven. Gisteren was het ronduit slecht weer maar vandaag is het een heerlijke zonnige dag wat uiteraard wel resulteert in erg hoge temperaturen van rond de 30 a 35 graden dus dat is wel pittig voor een stevige wandeling.

Het gedeelte waar we lopen is gedeeltelijk wel gerenoveerd en gedeeltelijk nog niet, prachtig dus echter dit gedeelte van de muur bevat een aantal hele steile klimmetjes die samen met het hete klamme weer zorgen voor een stevige uitdaging en flink wat vochtverlies. Uiteindelijk hebben we circa 4 uur gewandeld en circa 6km over de muur gewandeld met werkelijk magnifieke uitzichten. En dan te bedenken dat men dit ruim 2000 jaar gelden met de hand heeft opgebouwd.

Enkele feiten over de muur:

1. De Chinese muur is vanuit de ruimte met het blote oog niet te zien.

2. Delen van de muur zijn gebruikt voor de bouw van huizen.

3. De Chinese muur is ook meteen de grootste begraafplaats ter wereld. Tijdens de bouw stierven er meer dan een miljoen mensen door ondervoeding en onder de erbarmelijk omstandigheden.

4. Met de bouw van de muur is circa 200 jaar voor de jaartelling begonnen.

5. De muur is bijna 20.000km lang, dit is niet alleen de muur met stenen en de wachttorens maar de verdedigingslinie bestaat o.a ook uit natuurlijke barrières zoals kloven en rivieren.

6. De Grote Muur is één van de zeven wereldwonderen.

7. Het bouwen van de Grote Muur duurde circa 1800 jaar

8. Een groot deel van de muur is inmiddels verdwenen, niet vreemd want de muur is ruim 2000 jaar oud.

9. De Chinese muur telt ongeveer 5164 treden.

10. De muur bevat ongeveer 1300 stuks wachttorens.

Na de wandeling weer terug aangekomen bij de East Gate genieten we daar van een welverdiend koud biertje en nemen de bus weer terug naar ons hotel. Eerst even uitrusten lekker douchen en dan opzoek naar een lekker restaurant. Na een lange en actieve dag is het lekker eten en we genieten wederom van een smakelijke Chinese maaltijd en een lekker koud biertje. Morgen reizen we verder Pingyou en ook nu nemen we weer de bullettrain.

Ons boutique hotel (Bamboo garden) verlaten we al vroeg in de ochtend voor een ontbijt bij t Mac-café om de hoek. Niet heel gezond maar t chinese ontbijt vinden we toch niet heel lekker. En we zijn vroeg omdat we op tijd met de metro naar t meeting point met de gids voor de Verboden Stad moeten. En helaas ook vanmorgen weer regen. De paraplu’s mee dus. Het hotel heeft mooie rode pluutjes die lijken op chinese parasolletjes. Goed om mee op stap te nemen naar de Verboden Stad. En wat is er in 14 jaar tijd veel veranderd: ook hier controles met paspoort, tas-scan en bodyscan voordat je erin mag.

Wij weten nog dat je een kaartje kocht en naar binnen liep vanaf Tiananmen square. Daar mag je nu zonder ticket ook niet komen en de verboden stad ga je in via het eerste plein. En ook vandaag weer: wat een massa mensen!! Het is onvoorstelbaar hoeveel chinese toeristen hier lopen. Onze gids vertelt veel dingen die we nog niet wisten en we zien plekken en gebouwen die we ook nog niet eerder bezochten.

Een verfrissend bezoek dus. Letterlijk ook: de regen maakt dat het zo’n 10 graden kouder is, dus met een aangename 27 graden is het prima te doen. De stoel, de pleinen, de schatten en de tuinen, allemaal even mooi en indrukwekkend. De mensenmassa is ook vermakelijk. De middag gebruiken we om een wandeltocht door de Hutongs te lopen.

Het is inmiddels droog dus warm, maar in de kleine steegjes zijn we bijna de enige bezoekers. Midden door de hutongs loopt een soort hoofdstraat met winkeltjes en eettentjes. Meuk en vreten. LC kijkt haar ogen uit en naar haar smaak gaan we veel te snel uit die megadrukte de achterafweggetjes weer bekijken. Daar zit de oudste bierbrouwerij van Beijing, lekker dus, en al wandelend komen we uit bij de Drum tower & Bell tower.

Met tussenin een pleintje waar de lokale bevolking een soort badminton met de voeten speelt. Knap staaltje coördinatie aangezien de shuttle met de voet achterom, achterlangs het andere been, gespeeld wordt. Het is er druk en men is fanatiek! Zou dit de Tai-Chi van de jongeren zijn? Als we naar de metro willen lopen om terug naar ons hotel te gaan, blijkt dat we al bij ons hotel zijn. Dat komt goed uit. Ff relaxen op de kamer en daarna lekker eten.
Morgen een nieuw avontuur op De Muur.

Aangekomen in Beijing doet ons beseffen dat wij hier 20 jaar geleden eerder zijn geweest, wat is alles veranderd iedereen rijdt nu met de auto, destijds was dit het met brommer of fiets, de auto’s die er toen reden waren echt oude barrels. Nu zien we nagenoeg alleen nieuwe elektrische auto’s, merken die wij in Nederland (nog) niet kennen maar wel auto’s van allure. Jammer genoeg is het wel bagger weer, de regen komt letterlijk met bakken uit de lucht. Het mag de pret echter niet drukken het is fijn om hier weer terug te zijn. We besluiten om alsnog een stukje te gaan wandelen en lopen alvast naar het dicht bijzijnde metrostation waar we morgen kunnen opstappen. Daarna struinen we nog wat rond door de straatjes en belanden uiteindelijk in een leuk restaurant, geen Europeaan te bekennen dus dat zit vast goed, de menu kaart is geheel in het Chinees en de bediening spreekt geen enkel woord Engels maar gelukkig kunnen we vanaf de plaatjes in de menu kaart wel kiezen, wat hebben we heerlijk gegeten.

Aansluitend nog even naar de lokale supermarkt en dan terug naar ons hotel morgen een druk programma want we bezoeken de verboden stad, benieuwd hoe dat nu is na ons bezoek in 2004 en 2010.

Vandaag reizen we eerst met de bullettrain van Shanghai naar Beijing. Het inchecken gebeurt net als op het vliegveld en we hebben super comfortabele stoelen in een prachtige coupé. Ruim 1200km afstand, met de auto is dit circa 14 uur rijden maar met de trein leggen we deze grote afstand af in slechts 4 uur. Met een topsnelheid van circa 350km/h razen we door het Chinese landschap. Wat een avontuur weer.

Vroeg uit de veren om te ontdekken dat het regent. Maar dat mag de pret niet drukken. Eerst ontbijten met noodlesoep. De eerste keer dat LC met enthousiasme ontbijt neemt! We gaan wederom met de metro, als eerste naar Yiyuan garden.

Tempels, paviljoenen en tuin, veel toeristen en dus heel chinees allemaal. Omgeven door leuke meukshopjes en eettentjes, goed om LC haar bucketlist af te vinken! gebakken) en noodlesoep met tofu. De smaken van Shanghai zijn vlak: niet pittig, niet zoet, niet gekruid. Je moet er zelf smaak aan brengen met sambal, azijn of ketjap. Niet heel bijzonder dus. Voor de middag hebben we een fietstocht met gids geboekt. Erg indrukwekkend om al fietsend deze grote stad te ontdekken. We voelen ons nietig in deze omgeving. We zien de oude stad die plaats moet maken voor vernieuwing en vooruitgang. We zien mooie en minder mooie kanten en eten de lokale gebakken versie van de dumplings.

We spoelen het avontuur weg met een Tibetaans biertje in de toeristenstraat, en ontdekken dan dat het best laat is en we nog moeten eten. We willen even geen noodles, maar een restaurant zoeken waar we westers kunnen eten valt niet mee. Twee uur later en een KFC in de maag nemen we de metro naar The Bund. De boulevard waar we al eerder waren, maar nu gaan we voor de lichtshow.

En die krijgen we! En ook een show van chinezen: er gaan duizenden mensen naar die lichtjes kijken, allemaal door dezelfde straat. Een grote stoet van mensen heen en terug. Het is dringen geblazen om het mooiste plaatje te schieten voor de socials. De lichten op de gebouwen zijn sprookjesachtig en doen denken aan Disneyland. Met de vele mensen is het geheel bijna onwerkelijk. We laten het op ons inwerken en laten ons daarna met de stroom mee terug voeren naar Nanjing road en de metro. Rond middernacht komen we moe en voldaan terug in ons hotelletje. Morgen verruilen we deze stad voor de volgende: Beijing here we come! Maar nu: weltrusten!

Wat een dag!! Het begon vandaag (nee, dat is inmiddels gisteren) met de vlucht naar Zürich, en vervolgens een snelle overstap voor de vlucht naar Shanghai. Prima vlucht met Swiss, helemaal prima maar een vliegtijd van 12u met een korte van 1,5u ervoor maakt het toch een lange zit. En met het tijdsverschil van 6 uur missen we net de nacht. Slapen zat er niet echt in maar we landden om 7 uur de ochtend dus nog een volle dag voor de boeg. Eerst naar het hotel, een fijn maar klein hotelletje in het centrum. Van daaruit de metro pakken naar de kern, het is niet heel lastig weliswaar dat alles in het Chinees is.

En de meesten spreken geen Engels. Maar we komen een heel eind hoor. Lang leve de vertaal-app. Én Ali-pay, het online betaalplatform waar je alle mee kunt betalen zoals bij ons met je wallet. Cash is hier al uitgebannen. De metro is ook een belevenis: het overstapstation was bijkans net zo groot als heel schiphol, met verdiepingen, controles, hekjes, roltrappen en lange afstanden. Ongelooflijk wat een systeem. Maar duidelijk als wat, punctueel, schoon, veilig en vlot! Fijn in t Engels aangegeven dus top te doen
We zoeken onze toeristenbus op, deze ons langs alle bezienswaardigheden en waar we kunnen uitstappen om wat langer te kijken. Heerlijk want zo krijg je ineens een goede indruk van de stad en zijn opbouw. En kom je nog eens ergens!

We belanden in de televisietoren van Shanghai. Dat is het markante gebouw met bollen, midden tussen de met lasers verlichte wolkenkrabbers: een iconisch beeld als je aan Shanghai denkt. Wij dus omhoog. En wat houden de Chinezen van rijen, controles, zinloze aanwijzingen geven en het opdrijven van mensen langs onzinnige dingen. Bijzonder om te zien, maar ook leuk om te ervaren. We gaan rustig met de stroom mee. Niet dat we dan niet opvallen want niets is minder waar: we hebben deze hele middag slechts een handjevol westerse toeristen gezien. Het zijn echt alleen chinese toeristen. En daartussen vallen wij op. Nou ja, Pieter en ik dan toch. Li Chen wordt net zo makkelijk in vlot chinees aangesproken en na een meewarig blik van haar komen ze uiteindelijk tot de verrassende conclusie dat ze geen chinees spreekt. Vermakelijk dus! We hebben de waterkant verkend en zijn aan het eind van de middag in  Captains Bar beland voor een drankje en een hapje. We wilden qua eten nog niet de comfortzone uit dus burger, pizza en zeebaars gegeten…en een belgisch biertje. Waarom ze nou geen lokaal bier schenken blijft gissen; we denken dat dat niet hip is en Belgisch bier wel. Lekker tussen de Chinezen dineren, met een Europese kok.. en vervolgens weer met de metro terug naar t hotel.
We zijn echt doodmoe na deze lange dag (twee dagen eigenlijk) dus snel ons mandje in. Morgen weer een nieuw avontuur in Shanghai. Het klinkt als  de nieuwe kaskraker van Indiana Jones, Marion en Shorty.

Duidelijk contrast