Aangekomen in Beijing doet ons beseffen dat wij hier 20 jaar geleden eerder zijn geweest, wat is alles veranderd iedereen rijdt nu met de auto, destijds was dit het met brommer of fiets, de auto’s die er toen reden waren echt oude barrels. Nu zien we nagenoeg alleen nieuwe elektrische auto’s, merken die wij in Nederland (nog) niet kennen maar wel auto’s van allure. Jammer genoeg is het wel bagger weer, de regen komt letterlijk met bakken uit de lucht. Het mag de pret echter niet drukken het is fijn om hier weer terug te zijn. We besluiten om alsnog een stukje te gaan wandelen en lopen alvast naar het dicht bijzijnde metrostation waar we morgen kunnen opstappen. Daarna struinen we nog wat rond door de straatjes en belanden uiteindelijk in een leuk restaurant, geen Europeaan te bekennen dus dat zit vast goed, de menu kaart is geheel in het Chinees en de bediening spreekt geen enkel woord Engels maar gelukkig kunnen we vanaf de plaatjes in de menu kaart wel kiezen, wat hebben we heerlijk gegeten.

Aansluitend nog even naar de lokale supermarkt en dan terug naar ons hotel morgen een druk programma want we bezoeken de verboden stad, benieuwd hoe dat nu is na ons bezoek in 2004 en 2010.

Vandaag reizen we eerst met de bullettrain van Shanghai naar Beijing. Het inchecken gebeurt net als op het vliegveld en we hebben super comfortabele stoelen in een prachtige coupé. Ruim 1200km afstand, met de auto is dit circa 14 uur rijden maar met de trein leggen we deze grote afstand af in slechts 4 uur. Met een topsnelheid van circa 350km/h razen we door het Chinese landschap. Wat een avontuur weer.

Vroeg uit de veren om te ontdekken dat het regent. Maar dat mag de pret niet drukken. Eerst ontbijten met noodlesoep. De eerste keer dat LC met enthousiasme ontbijt neemt! We gaan wederom met de metro, als eerste naar Yiyuan garden.

Tempels, paviljoenen en tuin, veel toeristen en dus heel chinees allemaal. Omgeven door leuke meukshopjes en eettentjes, goed om LC haar bucketlist af te vinken! gebakken) en noodlesoep met tofu. De smaken van Shanghai zijn vlak: niet pittig, niet zoet, niet gekruid. Je moet er zelf smaak aan brengen met sambal, azijn of ketjap. Niet heel bijzonder dus. Voor de middag hebben we een fietstocht met gids geboekt. Erg indrukwekkend om al fietsend deze grote stad te ontdekken. We voelen ons nietig in deze omgeving. We zien de oude stad die plaats moet maken voor vernieuwing en vooruitgang. We zien mooie en minder mooie kanten en eten de lokale gebakken versie van de dumplings.

We spoelen het avontuur weg met een Tibetaans biertje in de toeristenstraat, en ontdekken dan dat het best laat is en we nog moeten eten. We willen even geen noodles, maar een restaurant zoeken waar we westers kunnen eten valt niet mee. Twee uur later en een KFC in de maag nemen we de metro naar The Bund. De boulevard waar we al eerder waren, maar nu gaan we voor de lichtshow.

En die krijgen we! En ook een show van chinezen: er gaan duizenden mensen naar die lichtjes kijken, allemaal door dezelfde straat. Een grote stoet van mensen heen en terug. Het is dringen geblazen om het mooiste plaatje te schieten voor de socials. De lichten op de gebouwen zijn sprookjesachtig en doen denken aan Disneyland. Met de vele mensen is het geheel bijna onwerkelijk. We laten het op ons inwerken en laten ons daarna met de stroom mee terug voeren naar Nanjing road en de metro. Rond middernacht komen we moe en voldaan terug in ons hotelletje. Morgen verruilen we deze stad voor de volgende: Beijing here we come! Maar nu: weltrusten!