Aangekomen in Beijing doet ons beseffen dat wij hier 20 jaar geleden eerder zijn geweest, wat is alles veranderd iedereen rijdt nu met de auto, destijds was dit het met brommer of fiets, de auto’s die er toen reden waren echt oude barrels. Nu zien we nagenoeg alleen nieuwe elektrische auto’s, merken die wij in Nederland (nog) niet kennen maar wel auto’s van allure. Jammer genoeg is het wel bagger weer, de regen komt letterlijk met bakken uit de lucht. Het mag de pret echter niet drukken het is fijn om hier weer terug te zijn. We besluiten om alsnog een stukje te gaan wandelen en lopen alvast naar het dicht bijzijnde metrostation waar we morgen kunnen opstappen. Daarna struinen we nog wat rond door de straatjes en belanden uiteindelijk in een leuk restaurant, geen Europeaan te bekennen dus dat zit vast goed, de menu kaart is geheel in het Chinees en de bediening spreekt geen enkel woord Engels maar gelukkig kunnen we vanaf de plaatjes in de menu kaart wel kiezen, wat hebben we heerlijk gegeten.
Dus wij naar de Chinees……
Aansluitend nog even naar de lokale supermarkt en dan terug naar ons hotel morgen een druk programma want we bezoeken de verboden stad, benieuwd hoe dat nu is na ons bezoek in 2004 en 2010.
Vandaag reizen we eerst met de bullettrain van Shanghai naar Beijing. Het inchecken gebeurt net als op het vliegveld en we hebben super comfortabele stoelen in een prachtige coupé. Ruim 1200km afstand, met de auto is dit circa 14 uur rijden maar met de trein leggen we deze grote afstand af in slechts 4 uur. Met een topsnelheid van circa 350km/h razen we door het Chinese landschap. Wat een avontuur weer.
Vroeg uit de veren om te ontdekken dat het regent. Maar dat mag de pret niet drukken. Eerst ontbijten met noodlesoep. De eerste keer dat LC met enthousiasme ontbijt neemt! We gaan wederom met de metro, als eerste naar Yiyuan garden.
De hutongs van Shanghai
Tempels, paviljoenen en tuin, veel toeristen en dus heel chinees allemaal. Omgeven door leuke meukshopjes en eettentjes, goed om LC haar bucketlist af te vinken! gebakken) en noodlesoep met tofu. De smaken van Shanghai zijn vlak: niet pittig, niet zoet, niet gekruid. Je moet er zelf smaak aan brengen met sambal, azijn of ketjap. Niet heel bijzonder dus. Voor de middag hebben we een fietstocht met gids geboekt. Erg indrukwekkend om al fietsend deze grote stad te ontdekken. We voelen ons nietig in deze omgeving. We zien de oude stad die plaats moet maken voor vernieuwing en vooruitgang. We zien mooie en minder mooie kanten en eten de lokale gebakken versie van de dumplings.
Met de fiets door Shanghai
We spoelen het avontuur weg met een Tibetaans biertje in de toeristenstraat, en ontdekken dan dat het best laat is en we nog moeten eten. We willen even geen noodles, maar een restaurant zoeken waar we westers kunnen eten valt niet mee. Twee uur later en een KFC in de maag nemen we de metro naar The Bund. De boulevard waar we al eerder waren, maar nu gaan we voor de lichtshow.
De skyline van Shanghai bij night
En die krijgen we! En ook een show van chinezen: er gaan duizenden mensen naar die lichtjes kijken, allemaal door dezelfde straat. Een grote stoet van mensen heen en terug. Het is dringen geblazen om het mooiste plaatje te schieten voor de socials. De lichten op de gebouwen zijn sprookjesachtig en doen denken aan Disneyland. Met de vele mensen is het geheel bijna onwerkelijk. We laten het op ons inwerken en laten ons daarna met de stroom mee terug voeren naar Nanjing road en de metro. Rond middernacht komen we moe en voldaan terug in ons hotelletje. Morgen verruilen we deze stad voor de volgende: Beijing here we come! Maar nu: weltrusten!
Wat een dag!! Het begon vandaag (nee, dat is inmiddels gisteren) met de vlucht naar Zürich, en vervolgens een snelle overstap voor de vlucht naar Shanghai. Prima vlucht met Swiss, helemaal prima maar een vliegtijd van 12u met een korte van 1,5u ervoor maakt het toch een lange zit. En met het tijdsverschil van 6 uur missen we net de nacht. Slapen zat er niet echt in maar we landden om 7 uur de ochtend dus nog een volle dag voor de boeg. Eerst naar het hotel, een fijn maar klein hotelletje in het centrum. Van daaruit de metro pakken naar de kern, het is niet heel lastig weliswaar dat alles in het Chinees is.
Prachtig zicht op de skyline van Shanghai
En de meesten spreken geen Engels. Maar we komen een heel eind hoor. Lang leve de vertaal-app. Én Ali-pay, het online betaalplatform waar je alle mee kunt betalen zoals bij ons met je wallet. Cash is hier al uitgebannen. De metro is ook een belevenis: het overstapstation was bijkans net zo groot als heel schiphol, met verdiepingen, controles, hekjes, roltrappen en lange afstanden. Ongelooflijk wat een systeem. Maar duidelijk als wat, punctueel, schoon, veilig en vlot! Fijn in t Engels aangegeven dus top te doen We zoeken onze toeristenbus op, deze ons langs alle bezienswaardigheden en waar we kunnen uitstappen om wat langer te kijken. Heerlijk want zo krijg je ineens een goede indruk van de stad en zijn opbouw. En kom je nog eens ergens!
Midden in de skyline van Shanghai
We belanden in de televisietoren van Shanghai. Dat is het markante gebouw met bollen, midden tussen de met lasers verlichte wolkenkrabbers: een iconisch beeld als je aan Shanghai denkt. Wij dus omhoog. En wat houden de Chinezen van rijen, controles, zinloze aanwijzingen geven en het opdrijven van mensen langs onzinnige dingen. Bijzonder om te zien, maar ook leuk om te ervaren. We gaan rustig met de stroom mee. Niet dat we dan niet opvallen want niets is minder waar: we hebben deze hele middag slechts een handjevol westerse toeristen gezien. Het zijn echt alleen chinese toeristen. En daartussen vallen wij op. Nou ja, Pieter en ik dan toch. Li Chen wordt net zo makkelijk in vlot chinees aangesproken en na een meewarig blik van haar komen ze uiteindelijk tot de verrassende conclusie dat ze geen chinees spreekt. Vermakelijk dus! We hebben de waterkant verkend en zijn aan het eind van de middag in Captains Bar beland voor een drankje en een hapje. We wilden qua eten nog niet de comfortzone uit dus burger, pizza en zeebaars gegeten…en een belgisch biertje. Waarom ze nou geen lokaal bier schenken blijft gissen; we denken dat dat niet hip is en Belgisch bier wel. Lekker tussen de Chinezen dineren, met een Europese kok.. en vervolgens weer met de metro terug naar t hotel. We zijn echt doodmoe na deze lange dag (twee dagen eigenlijk) dus snel ons mandje in. Morgen weer een nieuw avontuur in Shanghai. Het klinkt als de nieuwe kaskraker van Indiana Jones, Marion en Shorty.
Dit jaar een bijzondere reis die we al lang op de planning hadden: een Grand Tour China. In vier weken proberen we de highlights van dit majestueze land te ervaren. We vliegen vanaf Schiphol via Zürich naar Shanghai waar ons avontuur start, en waar we de drukte van een moderne wereldstad gaan ervaren. We kijken uit naar de cultuur, ’t eten, de mensen, het neonlicht maar ook de oude
steegjes, de prachtige natuur en alles wat China te bieden heeft. Of we alle belevenissen kunnen delen is nog maar de vraag: de Chinese overheid blokkeert alle westerse apps en systemen. Dus geen WhatsApp, Snap, Google etc…. improviseren en old-school documenten uitdraaien dus!! Een extra dimensie aan dit avontuur!!
Hopelijk kunnen we deze site wel bijwerken zodat jullie kunnen meelezen. zodat jullie kunnen meelezen. De voorbereidingen zijn zoals gebruikelijk tot in de puntjes verzorgt door Barbara die zelfs al 3 jaar een cursus Mandarijn (Chinees) heeft gevolgd. Wat hebben wij er (weer) een zin in. Gedurende onze reis zullen we pogen jullie zo goed als mogelijk (en zo goed als de internet verbinding toelaat) jullie op de hoogte houden van onze avonturen.
Gisteren zijn we met de speedveerboot van Gili Air naar Bali gevaren. Een bijzondere ervaring want het ging er in de boot hetzelfde aan toe als in een vliegtuig: veiligheidsinstructies, vaartijd, een snackservice en water en bij aankomst een nat doekje ter verfrissing!
Fietsen door de rijstvelden
Dus wij naar Ubud, het kunstzinnig centrum van Bali. Vooral een chaos eigenlijk. Ubud en omgeving is één groot verkeersinfarxt omdat er teveel mensen naar dat kleine plekje wil. Daarom staat t verkeer er continu vast in alle kleine straatjes. Geen doorkomen aan. Veel toeristen huren dan ook een scooter, wat levensgevaarlijk is aangezien er amper verkeersregels gebruikt worden: iedereen haalt elkaar links en rechts in.
De straten zijn versierd ter ere van Kuninger
We willen graag een souvenir kopen wat past bij Indonesië, en bezoeken een hootsnij-werkolaats & -galerij en kiezen een prachtig gekleurd exemplaar uit. De kleuren knallen je tegemoet en het houtsnijwerk is subliem gedetailleerd. We vinden t prachtig en dit krijgt vast weer een mooi plekje in ons huis, tussen de andere souvenirs (ook allen houtsnijwerk realiseren we ons!)
Tijdens de fietstocht bezoeken we prachtige tempels
En vandaag vallen we met onze neus in de boter want het is Kuninger, een Hindoe feestdag waarbij de mensen in prachtige kleren offers gaan brengen bij de tempels, op straat, aan auto’s en waar al niet meer. Een bezoek aan een prachtige tempel waar een paar families de goden komen vereren maakt diepe indruk. De ouderen en ook de kinderen bejegenen ons erg vriendelijk en nieuwsgierig. Het is dan ook een feestdag, maar toch, we komen zomaar hun feestelijke ceremonie bekijken. Ook zijn er kleine optochten met een Barung (varkenachtige stier) die de goede geesten en aura’s gunstig stemt en de donkere krachten ook eert. Een feestelijke dag om op de fiets de omgeving van Ubud te verkennen. En wat worden we overal vriendelijk gegroet! Een liefdevolle eilandengroep, de Sunda’s!
Bij alle huizen is ook een kleine tempel ter ere van Kuninger
Dat fietsen is trouwens erg leuk. Vooral ook omdat we bergafwaarts gaan. We rijden over de drukke weg (niet vergeten om links te rijden!) Maar fietsen ook op de kleine fietspaden tussen de rijstvelden door. En ook daar staan tempeltje waar geofferd wordt voor een rijke oogst en dankbaarheid. Sommige velden zijn al geoogst, andere worden binnenkort geoogst, want rijst kan 4x per jaar worden gezaaid en geoogst.
Vandaag een feestdag genaamd Kuninger
Als afsluiting een heerlijke Indonesische maaltijd bij een familie thuis maakt dit weer compleet. En als afsluiter een duik in het zwembad van het hotel om af te koelen.
Ons zwembad bij het hotel midden in de natuur
Vanavond onze laatste avond op Bali, morgen gaan we weer op huis aan. Via Denpasar, Jakarta naar Amsterdam. Het voelt zoals iedere keer opnieuw raar om een mooi land gedag te zeggen: we zouden hier nog wel weken kunnen rondreizen want we zijn t nog lang niet beu. Maar aan alle mooie dingen komt een eind. Dus vanavond voor een laatste keer met z’n allen uit eten en genieten van het lekkers dat de Indonesische keuken te bieden heeft! Selamat Makan dus! (Smakelijk eten)
Dwars door Lombok gereden, met prachtige rijstvelden, tabaksplantages, vergezichten, dorpjes en veel boertjes die hun waar met paard en wagen vervoeren. We genieten van het uitzicht onderweg naar Bangsal waar we de speedboot nemen naar Gili Air, de kleinste van de beroemde Gili eilanden. Maar voordat we deze overtocht maken stoppen we bij een beachclub. Deze wordt door een Nederlands stel gerund wat duidelijk merkbaar is: het is er superschoon; alles is héél én alles werkt! Wat heerlijk!!!! Ook het eten is geweldig lekker: ik heb zelden zo’n lekkere pasta carbonara gegeten! De bedjes, de lighoeken, het zwembad, t uitzicht over de Bali-zee, alles is perfect! Met deze ervaring stappen we op de speedboot naar Gili Air. Een korte overtocht naar een hagelwit strand.
Lekkere mocktail
Het hotel ligt pal aan het strand met ook nog eens twee zwembaden. We nemen een kamer upgrade want we pasten er niet in, en belanden op het mooiste plekje met fantastisch uitzicht.
Prachtige stranden
Gili Air is niet zo groot: je kunt er gemakkelijk een rondje lopen, en er zijn meer dan voldoende eetgelegenheden en ‘winkeltjes’ (stalletjes eigenlijk). We plannen een massage in voor de volgende dag en genieten van de rust en t uitzicht.
Rondje touren op de fiets
Dineren op het strand. Dat hebben we ooit eerder gedaan maar toen samen met miljoenen zandvlooien. Dit keer is het een plaatje uit de film: lampjes, parasolletjes, de zee naast je, een barbeque, een lekker drankje en heerlijk eten. Top!
Lekker eten in een leuk restaurant
Gili staat bekend om zijn snorkelmogelijkheden: de koraalriffen zijn mooi, en vooral de zeeschildpadden zijn een reden voor bezoek. Li Chen en ik gaan ’s morgens op pad voor een dagje snorkelen vanaf de boot en zoen de prachtigste vissen, maar vooral veel schildpadden. Ze zwemmen loom en rustig door t water. Ze komen naast je zwemmen en storen zich niet aan jouw aanwezigheid. Zo kun je een eindje met Ze meezwemmen. Af en toe komen ze naar het oppervlak om adem te halen. Dan kijken ze even om zich heen of de kust veilig is en duiken ze weer naar beneden. Heel bijzonder om van zo dichtbij te ervaren!!!
Pieter verkent het eiland wandelend en op de fiets.
Nadat we gisteren met de veerboot op Lombok arriveerden en we met onze bus naar Tetebatu reisden, wachtte ons daar een aangename verrassing bij Green Orry Inn hotel: heerlijk ruime en schone huisjes in Lombok-stijl, een fijn zwembad, uitzicht op prachtige rijstvelden en een goed restaurant om de hoek.
Mooie waterval
Vandaag hebben we een wandeling gemaakt door de rijstvelden, tussen de heuvels door. De vergezichten zijn hier om iedere hoek weer prachtig, de vulkaan Rinjani waakt over ons. We zien allerlei kruiden en specerijen onderweg aan de boom of struik hangen: nootmuskaat, katoen, peper, pomelo, vanille, cacao, koffie en ga zo maar door.
Rijstvelden aangelegd in terrassen
Aan t eind van onze wandeling komen we uit bij een waterval waar we heerlijk kunnen zwemmen. De afkoeling is meer dan welkom want het droge seizoen betekent ook het hete seizoen.
Cassave wat ligt te drogen
En dan linchen we bij Monkey Forest. Heerlijk! De eigenaren verkopen ook de specerijen die we onderweg tegenkwamen. Dus: Bar heeft vanille ingeslagen!!! Dat wordt thuis heel vaak crème brulée maken! De tas ruikt nu al heerlijk!
Wandelen tussen de rijstveldenDuidelijke wegmarkering
We verblijven 2 nachtjes in cottages gelegen aan het strand. Even lekker de relax stand aan. De hutjes zijn erg simpel, koud water en verder weinig comfort. Maar wel voorzien van airco een fijn balkonnetje voorzien van goede stoelen en er is lekkere koude Bintang voorhanden, kortom de ingrediënten voor ff ontspannen zijn aanwezig. Het stand is op 2 stappen vanaf het hutje te bereiken dus heerlijk ff niets……..
Ons huisje
Het is zondag en het strand wordt druk bezocht door lokale bevolking een gezellige bezigheid, beetje op strand liggen, wat eten en lekker zwemmen.
Het strand ligt op een paar stappen van ons huisje
We bezoeken in de middag nog even het plaatsje Sumbawa Besar en nemen een kijkje bij het Istana Dalam Loka (het voormalige paleis van de sultan), prachtig om te zien. Het paleis is geheel opgebouwd van teakhout en dateert uit medio 1885.
Op het eiland Sumbawa zien we tussen Sape en Bima verschillende uitgestrekte zoutvelden. In het droge seizoen wordt hier uit zeewater zout gewonnen. Het eenvoudig in elkaar getimmerde molentje zorgt voor een eb en vloed systeem.
Gewonnen zout wordt opgeschept
Het zout wordt op hoopjes geharkt en de zakken worden gevuld. Zakken zout van 50 kg worden vervolgens over de smalle dijkjes op de nek van kleine en nog geen 50kg wegende mannetjes naar de weg gebracht. Wat een ongelooflijk zwaar werk en dat met deze temperaturen……
Gewonnen zout wordt opgescheptHet zou wordt in hoopjes bijeen geharkt
