Een dagje treinen! we rijden vandaag met de trein van Kandy naar Banderawela. Een prachtige rit langs tropisch bos theeplantages, de hoogvlakten van het binnenland en zien daarbij schitterende watervallen en valleien. Jammer alleen van die andere honderden die deze rit ook willen maken. Op het opstappunt kunnen we de trein amper in en staan we op elkaar gepakt in het gangpad. Na een poosje gaat er een gezin van 4 uit de stoelen weg en ze gebaren ons dat wij mogen zitten. Alle andere 25 in het gangpad moeten helaas blijven staan. Deze stoelen zijn een gelukje: er komen gedurende de rit alleen maar meer mensen bij. 
Zowel toeristen als lokale bevolking hebben allen bedacht om vandaag, vrijdag, te gaan reizen. Mensen hangen uit de trein, zitten op de treeplanken en de stoelen worden door minimaal 3 man bezet. Wij zitten met z’n drietjes op twee stoelen. In de trein komen om de haverklap verkopers langs met etenswaar. Vooral samosa’s, hartige brooddeeghapjes, zijn populair.De verkopers banen zich een weg tussen de tassen en mensen door. Ongelooflijk hoeveel er in een coupé passen en daar kan dan óók nog een verkoper tussendoor! Een belevenis op zich! De rit duurt een flinke 6 uur en we zijn blij dat we kunnen zitten. 
Anderen zijn dus niet zo gelukkig en staan de hele reis! Wij kunnen genieten van de vergezichten en deze zijn ook werkelijk adembenemend. De hele reis is indrukwekkend. Het stadje waar we logeren is klein en we zien op straat geen toeristen. Die blijven allemaal in het hotel denken we. Het bergklimaat is heerlijk koel. Er zijn volop wolken en af en toe regent het, soms met wat onweer. En de temperatuur blijft aangenaam, een stuk koeler hier in de bergen dan in het laagland. Lekker wandelen dus! We willen een paar biertjes meenemen en ook hier blijkt de drank in de kelder van de supermarkt verkocht te worden. 
Op dagen voor en op volle maan zelf, als het Poya-feest is, wordt er geen drank verkocht. Alle andere dagen kun je dus via het achterkamertje drank krijgen. Een stiekem gedoe zo lijkt het, in een land waar drank heel gewoon is. Het zal wel met overlast te maken hebben aangezien de drankverkopers achter dikke stalen tralies zitten en je je bestelling aangereikt krijgt door een kleine opening.. Bijzonder! Desalniettemin smaakt de Lion erg lekker en genieten we nog lang na van deze mooie dag…
Kandy
En vanmorgen weer al zo’n heerlijk buffet als ontbijt. We nemen het er van! Vandaag gaan we niet veel georganiseerd ondernemen. We brengen een kort bezoek aan een houtbewerkingsbedrijf en zien de mooiste beelden en meubels. Helaas zijn de prijzen zo buitensporig dat we er met een rotgevoel naar buiten gaan. 
Hoe is het mogelijk dat er in dit land, waar de meeste mensen in armoede leven, zulke bedragen gevraagd worden voor producten die door arbeiders gemaakt worden. Deze vaklieden gaan met een schijntje naar huis. Aan dit soort praktijken werken wij niet mee en we laten dat merken ook. Maar we willen nog wel een souveniertje scoren. Dat betekent dus op jacht vanmiddag! 
Eerst onze specialiteit: het bezoeken van de Markt. Het is zo jammer dat er geen geurfilm gemaakt kan worden. We hoeven de markt niet echt te zoeken: we ruiken de vis- sectie al van ver! Het aanbod van vers fruit, groente en specerijen is ongelooflijk. Ook de vleessectie doet ons, met toch de nodige marktervaring, versteld staan. Onhygienisch, vies, vliegen, bloed, smurrie, en ook nog stukken vlees. Van een half varken tot de ingewanden aan een haakje; noem het maar op en we zagen het. De geur mag je er zelf bij bedenken. In de vissectie zagen we niet alleen mega moten tonijn maar ook haai, inktvis en zelfs een stuk walvis. Hoe vers kan dat nog zijn als de zee minstens een halve dag rijden is? 
Ik heb ook geen enkele koelwagen gezien dus alles gaat gewoon in een klein truckje… U heeft er ook beeld bij neem ik aan? 
Na de markt zijn we gaan wandelen, op zoek naar een goed souvenir adresje. Dat bleek toch wel even wat verder weg dan we dachten: we liepen zowaar de stad uit langs een drukke toegangsweg met veel bijzondere winkeltjes. Al eens gehoord van ‘fried ice-cream’? Wij ook niet. Maar onze inzet werd beloond; na een aantal kilometers lopen vonden we wat we zochten en konden we ook nog, na een korte onderhandelsessie, tot een mooie prijs komen. Wij blij! Met de tuktuk terug naar het hotel maakte LiChen dan ook weer blij ; wat willen we nog meer! Nou.. wat te denken van een lekker biertje op het balkon, een duik in het frisse zwembad en dan een heerlijk buffet? Werd geregeld! Nu moe en voldaan in ons bedje. Morgen vroeg op om de trein te halen. Geen busreis morgen maar treinen! Lijkt ons leuk, verslag volgt!!
Kandy
Wow!! Dat is ineens heel wat anders! Van een rustig plattelandsgebeuren naar een levendige stad! 
Oorverdovend en voorzien van de geuren van een tropische stad. We zijn in Kandy, stad van de Tempel van de Tand. Middelpunt van Sri Lanka, zowel op geografisch als religieus gebied. Met als centraal punt in de stad het meer. Ons prachtige hotel ligt op de heuvel aan het meer en voorziet ons van prachtige uitzichten. Zowel ’s avonds als overdag is het vanaf het balkon een genot! Onderweg hiernaar toe passeerden we het gebied waar de specerijen plantages zijn. We bezochten er één en kregen uitleg over de medicinale (Ayurvedische) werking van de kruiden, specerijen en andere natuurlijke bronnen die hier gebruikt worden. We konden het niet laten om ook wat mee te kopen. 
Het gevoel bekruipt ons dat we erg afgezet zijn maar dat deert niet: we zijn er blij mee! In de avond staat er een dansvoorstelling op het programma. Onze ervaring leert dat dit een hoop lelijke muziek is met dansers in kostuums die vooral voor toeristen aangetrokken worden. Gelukkig wordt aan onze verwachting voldaan!! Wel aardig is dat je een blaadje krijgt waarop alle dansen voorzien worden van uitleg.
Dat maakt de kostuums begrijpelijker en snappen we ook het gebruik van de maskers en de dansbewegingen. Li Chen vindt de muziek vreselijk: de muziekvereniging van Kwadendamme kan dat nogal wat beter volgens haar! En Pieter helemaal!! Aan het eind van de voorstelling wordt er door de dansers over een vuur van kolen gelopen. Dat maakt op iedereen de nodige indruk. Hoe kan het dat deze mannen hun voeten niet vreselijk verbranden?? 
We weten het niet en al napratend lopen we naar de Tempel van de Tand. De meest heilige plek in Sri Lanka. Een mooie tempel, een schitterende bibliotheek en ook veel volk. Veel toeristen, zowel van hier als buitenlanders. De sfeer is devoot, de lampjes dragen hiertoe zeker bij en de geur van wierook en jasmijn dringt tot diep in onze neuzen door, terwijl onze oren getrakteerd worden op harde drums van de tempelbewakers. De tand zelf zien we niet, het nisje waarin deze bewaard wordt kunnen we heel even zien als de deuren kort opengaan en dat was het dan. Het is dus vooral de sfeer, het samen hier zijn en meemaken. Samen met onze gids, de chauffeur en wij samen met de vele anderen hier. Een mooie afsluiting van de dag. En het wordt nog beter want we hebben nog niet gegeten! In het hotel staat ons nog een heerlijk buffet te wachten. De lekkerste westerse en oosterse gerechten, salades en wok, barbecue en een toetjesbuffet van wel 6 meter! Whaaaa… smullen!!!!
Giritale, Polunaruwa
Wat is het heet vandaag!!! De luchtvochtigheid is enorm waardoor de hitte drukkend is. We zweten alle drie staaltjes. En zelfs onze gids zweet en zucht. Hij vindt het niet te harden!!Nou komt hij zelf uit de kustregio waar het door een koele zeewind veel frisser is maar toch, als de eigen inwoners het zo heet inden, dan zal het wel echt warm zijn. Goed weer om een tempelcomplex te bezoeken dus! Polunaruwa is een vervallen religieus en koninklijk complex van meer dan 1000 jaar oud. Ruïnes (oude meuk) dus. maar een stukje beter bewaard dan Anaradhapura en met veel meer bomen en groen. We rijden van plekje naar plekje en krijgen uitleg van Lalith onze gids. Het lijkt er op dat hij niet zo blij is met onze eigen reisgidsen waar misschien wel meer in staat dan hij gaat vertellen. 
Hij kijkt er naar alsof het zijn rivaal is! We voelen ons koningin en bediende en zo bezoeken we al toneelspelend de verschillende paleiszalen en tempels. Je moet het natuurlijk wel aantrekkelijk maken voor een 7 jarige! Het is een rustig geheel waar we op het gemakje door de bezienswaardigheden slenteren. Omdat de zon niet zo hard schijnt zijn de stenen en het zand niet zo heel warm en daardoor kunnen we ook bij de tempels, waar we op blote voeten moeten lopen, op het gemakje doen. 
In Aranadhapura was het vooral de kunst om zo snel mogelijk van schaduw naar schaduw te lopen omdat je je voeten echt brandde aan de stenen en het zand, vandaag valt het reuze mee en houden we onze slow-pase aan. Als we alles bekeken hebben is het inmiddels middag en tijd om te lunchen. En daarna? Jaaa!!! Een grote plons in het zwembad van ons hotel. Tijd om het vervolg van de route eens te bestuderen, de financiën op te maken en een paar bladzijden uit ons boek te lezen onder het genot van een steenkoude Lion. Dit is Vakantie!! CU tomorrow!
Giratale, Leeuwen Rots
En wederom zitten we op het terras met uitzicht over het nationaal park te genieten van een prachtige zonsondergang. Zojuist een frisse duik genomen in het zwembad. Deze afkoeling konden we wel gebruiken na een energieke dag. Vanmorgen zijn we gestart met een ossenkar-tochtje. Deze rit bracht ons naar een meertje waar we op een catamaran-achtig bouwwerk gevaren hebben, om uit te komen bij een klein boeren dorpje. 
Daar lieten twee vrouwen ons zien, meedoen en ervaren hoe het eten wordt bereid. Van rijst stampen en kokosnoot raspen tot roti ingrediënten maken, bakken en curry op een vijzel maken. Voordoen en nadoen om het eindresultaat vervolgens samen te nuttigen; heerlijk!!! We gingen vervolgens te voet verder door de akkers. 
Er werd vooral ui, rijst, paprika en tabasco/ pepers verbouwd. Een ingenieus irrigatiesysteem zorgt er voor dat de gewassen ook nu in de droge tijd voldoende water krijgen. De Sri Lankese bevolking heeft al eeuwen geleden hand gegraven watertanks aangelegd. Deze zijn zo groot als kleine meren en kunnen een hele omgeving van voldoende water voorzien. 
Het bewerken van de akkers gaat vooral handmatig. Een enkele keer komt er een tractor aan te pas. De boeren wonen in kleine lemen hutjes met een enkele golfplaat en veel gevlochten palmbladeren-dakjes. Omdat er vooral ’s nachts veel wilde olifanten het voorzien hebben op de gewassen én het zout in de keukentjes houdt men om beurten de wacht. Zodra een olifant gesignaleerd wordt, trommelen de boeren op de daarvoor bestemde olievaten om zowel de olifant als de andere boeren te waarschuwen en wordt de olifant met vuurwerk en geschreeuw weg gejaagd. In onze ogen heel primitief allemaal maar erg doeltreffend. Een beetje beschaamd voelen we ons wel, met onze camera-uitrusting en luxe uitdossing.. maar de mensen zijn niet minder gelukkig zo te zien en maken er het beste van. 
We slenteren wat door het dorpje en zien hoe de mensen die ver van de toeristen wonen en werken, leven. Een tuk-tuk brengt ons terug naar …. de beschaving??
Na de lunch (het lijkt wel alsof er vooral buffet-style wordt aangeboden.. yak… te veel massatoerisme naar onze zin) rijden we naar Sigiriya, de Leeuwenrots. Dit zijn overblijfselen van een oud fort en paleis, waarvan het hoofdpaleis bovenop een steile rots gebouwd was. Een klim van meer dan 1200 traptreden brengt ons boven waar we een magnifiek uitzicht hebben over de omgeving. Een warme, winderige klim over stenen en metalen trapjes. We bewonderen de Wolkenmeisjes halverwege en verwonderen ons over hoe men in de oudheid een paleis hier heeft kunnen bouwen. 
Zelfs nu is het lastig om een degelijke constructie omhoog te bouwen. We vinden onszelf erg stoer dat we toch maar mooi boven zijn gekomen zonder al te moe te zijn en na deze persoonlijke overwinning van onze kleine bergbeklimster zitten we dus nu na te genieten van wederom een heerlijke dag…..
Giratale en omgeving
Wauw, wat een heerlijke dag weer! Het ontbijt in het hotel was een aangename verrassing: toast, gebakken ei en pancakes. Na een aantal dagen een Sri Lankees ontbijt te hebben genoten is het onze smaakpapillen goed bevallen om een vertrouwde boterham te eten. Vooral Li Chen was hier blij mee. In ons inmiddels vertrouwde busje met Lalith en Adjith, de gids en chauffeur, op weg naar Dambulla. 
Onderweg passeren we de akkers waar rijst geoogst wordt. Dat gebeurt deels met dorsmachines, maar op veel plekken ook nog met de hand. Hard werken om met de zekel een heel akker kaal te zetten. Na het oogsten worden er hoge ruiters van gemaakt om te drogen waarna de waterbuffels er over mogen lopen om de graankorrels uit de halmen te stampen. een dorsvloer vol waterbuffels dus! 
Mooi om van dit proces van dichtbij te zien. Zo ging het bij ons ook… een tig aantal jaren geleden. We passeren allerlei kleine truckjes volgeladen met de meest uiteenlopende groenten, verpakt in grote zakken. Dit zijn kleine boeren die hun waar naar de veiling in Dambulla brengen. Dit is een grote markthal waar 24 uur per dag gehandeld wordt. Natuurlijk gaan we daar ook kijken al worden we net zo goed ook bekeken. Wederom zijn we een reden om elkaar aan te stoten en naar ons (vooral naar Li Chen!) te roepen of een hand door haar haar te halen. 
Die aandacht, hoe goed bedoeld ook, vind ze helemaaaaal niet leuk. Haar blik terug spreekt boekdelen. Ze weet wel dat het niet aardig is om pinnig terug te reageren maar af en toe raakt haar geduld op. Begijpelijk! Onze volgende stop zijn de grottempels. De klim naar de grotten die op zo’n 250 meter hoogte in de rotsen zitten, is vooral pittig omdat het erg vochtig en warm is. we doen rustig aan en nemen onderweg naar boven de tijd om de lokale bevolking (aapjes) te bekijken.
De 5 tempels bevatten allen een liggende Boeddha met fresco’s op de muren. De meeste schilderingen zijn al meer dan 1000 jaar oud en zien er nog redelijk mooi uit. De zon schijnt vandaag niet zo hard dus we verbranden vandaag onze voeten niet aan de stenen: ook hier is schoeisel verboden.
En na het tempelbezoek een onderdeel waar Li Chen al heel lang naar uit keek: een ritje op een olifant. Op veel plekken in Azië inmiddels verboden omdat de Mahouts niet altijd even vriendelijk met de olifanten omgaan. Deze organisatie maakt reclame met aan te geven dat zij juist wél goed met de dieren omgaan. Dus vooruit! Toch wel spannend, op zo’n enorm beest: ze is hoog, groot en beweeglijk. Via een trap en platform klimmen we op de rug van dit prachtige exemplaar. Goed vasthouden, daar gaan we! De gids maakt foto’s en filmt ons. Li Chen mag zelfs op de nek van de olifant zitten. Een geweldige ervaring die enorm indruk maakt. Heel tevreden genieten we van een late lunch en checken vervolgens in het Giritale Hotel in. Wat een locatie! Een fantastisch uitzicht over de Minerya water tank waar de dieren uit het wildpark komen drinken. 
Als we op het terras zitten te genieten van een drankje zien we aan de overkant een wilde olifant grazen! Ook hier zijn de apen nieuwsgierig: ze proberen direct binnen te komen als ze de tas met chips voor het raam zien staan. Gelukkig zijn de ramen net dicht!
Li Chen heeft in het zwembad een vriendinnetje opgedaan, ze spreekt Engels en dat is lastig, maar waar een wil is! Terwijl de zon langzaam ondergaat, kijken we terug op een topdag! Kijken wat morgen ons gaat brengen…!? 
Anuradhapura
Gisterenavond beleefden we nog een spannend avontuur, toen Li Chen gind douchen ontdekten we in onze bush-douche een heuse schorpioen. Maar gelukkig wist één van onze gastheren hier prima raad mee en pakte de schorpioen nota bene met de hand op en heeft de schorpioen weer veilig buiten neergezet. De volgende morgen hebben we na wederom een heerlijk traditioneel Sri Lankaans ontbijt afscheid genomen van iedereen die ons de afgelopen 2 dagen heeft verwend Li Chen kreeg nog een cadeautje van de eigenaar van de Eco Lodge en daarna op weg naar de oude stad Anuradhapura. Deze oude koningsstad werd rond 300 jaar voor Christus de hoofdstad van Sri Lanka. In de stad zijn vele ruïnes van paleizen en tempels te bewonderen. 
Te midden van alle stupas en tempels ligt de Sri Maha Bodhi, ook wel de Bo Tree genaamd, een 2000 jaar oude boom. Het leuke van Anuradhapura is dat de stad nog daadwerkelijk regilieuze waarde heeft voor de Sri Lankaase bevolking en wordt dagelijks door 1000en bezocht om te bidden en te mediteren. Wat was het ontzettend warm vandaag een dikke 35 á 40 graden, nu is dit niet zo heel erg maar wel dat het tempelcomplex op blote voeten bezocht dient te worden en wat worden die stenen WARM!!! Maar na zo een bezoek is het extra genieten van een chipje en een koele slok water. Na ons bezoek aan Anuradhapura is het tijd om te relaxen bij ons zwembad daarna lekker eten en onder de wol want morgen weer een vol programma, we brengen een bezoek aan Dambula en zullen een ritje maken op de rug van een olifant daarna door naar Giratale waar we zullen overnachten. Tot morgen.
Wilpatthu NP
Het is 5:00 uur als de wekker gaat. Jemig wat een kakafonie aan geluiden vannacht, cicaden, krekels, honden en ik weet niet wat voor andere geluiden oh ja niet te vergeten de boeddhistische tempel waar om 5:00 uur het ochtend gebed strart (ander land andere gebruiken zeg ik dan maar). Maar hupsakee uit de veren want we gaan op safari. We hopen uiteraard vandaag een heus luipaard te mogen zien maar Wilpatthu is immens groot en de kans op een luipaard is daarom jammer genoeg maar klein (gisteren zijn er wel meerdere gespot). Uiteraard hopen we wel olifanten te zien. 16:00 uur terug van de safari en inmiddels weer heerlijk gegeten. Straks maken we nog een rondvaart op het nabij gelegen meer om van de zonsondergang te genieten. De safari was erg leuk maar helaas we hebben niet erg veel wild gezien o.a. jakhalzen, krokodillen, buffels en eagles was de “buit”. Maar we hebben wel lekker genoten en veel van het prachtige landschap gezien.
17:00 uur ’s avonds hebben we nog een leuk tochtje gemaakt op de rivier en naar de mooie vogels en zonsondergang gekeken. De gids wist ons veel te vertellen over alle soorten vogels op en rond de rivier. Ook zagen we nog een lokale visser die in een rubberband zijn netten aan het uitzetten was.
Negombo – Wilpatthu Nationaal Park
Vandaag op tijd uit de veren. Gelukkig geen last van jetlag het tijdverschil is maar 3,5 uur met Nederland. We ontbijten in ons mooie hotel met uitzicht op de zee aan het strand. Wat een fantastische locatie. We hebben afgesproken om 8:00 uur af te reizen naar Wilpatthu NP een reis van een kleine 4 á 5 uur afhankelijk van de wegcondities. Onderweg maken we diverse (foto)stops. Li Chen kijkt haar ogen uit, het onophoudelijk toeteren van de auto’s, bussen en tuk tuk’s en alle bijzondere overige vervoersmiddelen die we onderweg tegenkomen maken behoorlijk indruk. We slapen vanavond in een Eco Lodge, deze bijzondere plek ligt nagenoeg in het NP en is zo bijzonder omdat je in de natuur slaapt, de hutjes bestaan uit niet meer dan 4 muren, een rietendakje en met hieronder een bed en een klamboe. 
De douche is in de openlucht en je kunt onderwijl het douchen genieten van de sterrenhemel. En geloof ons hier kun je vanwege het ontbreken van omgevingslicht nog echt heeeeeel veel sterren zien. We worden bijzonder gastvrij ontvangen en krijgen een heerlijke verse fruitsap (iets met mango en watermeloen) heerlijk. Het eten wordt traditioneel klaar gemaakt en het is genieten…….. de rest van de dag doen we lekker helemaal niets, beetje hangen en lekker lezen. Ook hebben we Li Chen Ski-Bo geleerd en ja hoor winnen kan ze al. Voor het eten bezoeken we nog een lokale pottenbakkers woning. Hier wordt op traditionele wijze van klei uit de nabijgelegen rivier potten gemaakt. Een zwaar maar ook vooral gevaarlijk werk als ik hier een RIE (Risico Inventarisatie en Evaluatie) in zou moeten vullen dan heb ik zeker 10 A4’tjes vol. 
De klei wordt met de hand uit de rivier gehaald en een aantal maal met de hand door 2 stalen rollen gedrukt, de rollen worden mechanisch aangedreven met een oude (inmiddels 10x afgeschreven) motorblok, nadat de klei is geplet wordt er vervolgens met de hand een kleien pot van gemaakt. Wat een vakmanschap. En dan te weten dat deze poten maar liefst 8 Srilankaanse rupee per stuk opbrengen dit is omgerekend toch zeker wel 0,05 EUR. Maar de mensen zijn er niet minder aardig om we worden hartelijk ontvangen en rondgeleid door hun huis annex werkplaats. Tot slot krijgen we een aantal potjes mee. We sluiten de dag af met wederom een heerlijke traditionele Sri Lankese maaltijd bestaand uit, rijst, curry, zoete aardappel, zoete ui, kip (met botjes) kokos, egg plant en nog wat andere specerijen. Li Chen wordt uiteraard weer verwend met zelfgemaakte frietjes (een overblijfsel uit het VOC tijdperk) en we drinken uiteraard een heerlijk koele Lion. Morgen om 5 uur uit de veren want we willen voor het krieken van de dag in het wildpark zijn voor onze eerste safari. Tot morgen.
Sri Lanka
Eindelijk na 20 uur reizen zijn we aangekomen in Sri Lanka. En het is net een warme douche. Het voelt een beetje thuis. Aangekomen komt de geur van wierook en andere specerijen ons al tegemoet. De chauffeur staat inmiddels op ons te wachten en brengt ons naar het hotel. We zijn eigenlijk “versleten” maar besluiten toch nog een stukjte wandelen en belanden in een leuk (eet)cafeetje we genieten van een echt Sri Lankaans biertje (Lion) en nemen een heerlijke curry genieten………….. Chen vindt het allemaal prachtig Tuk Tuk’s, de vele mensen en niet te vergeten de aandacht van iedereen. De eerste dag in Sri Lanka kan al niet meer stuk en we hopen dat de komende weken ons nog veel zulke dagen zal brengen. Jammer dat we maar één nacht van ons prachtig resort aan het water kunnen genieten want morgen reizen we door naar Anuradhapura waar we 2 nachten zullen blijven. De komende dagen staat naast een het bezichtigen van Anuradhapura een bezoek aan het wildpark Wilpattu op het programma. Nu is het tijd om te gaan slapen. Tot morgen en welterusten.