Wauw, wat een heerlijke dag weer! Het ontbijt in het hotel was een aangename verrassing: toast, gebakken ei en pancakes. Na een aantal dagen een Sri Lankees ontbijt te hebben genoten is het onze smaakpapillen goed bevallen om een vertrouwde boterham te eten. Vooral Li Chen was hier blij mee. In ons inmiddels vertrouwde busje met Lalith en Adjith, de gids en chauffeur, op weg naar Dambulla. Onderweg passeren we de akkers waar rijst geoogst wordt. Dat gebeurt deels met dorsmachines, maar op veel plekken ook nog met de hand. Hard werken om met de zekel een heel akker kaal te zetten. Na het oogsten worden er hoge ruiters van gemaakt om te drogen waarna de waterbuffels er over mogen lopen om de graankorrels uit de halmen te stampen. een dorsvloer vol waterbuffels dus!
Mooi om van dit proces van dichtbij te zien. Zo ging het bij ons ook… een tig aantal jaren geleden. We passeren allerlei kleine truckjes volgeladen met de meest uiteenlopende groenten, verpakt in grote zakken. Dit zijn kleine boeren die hun waar naar de veiling in Dambulla brengen. Dit is een grote markthal waar 24 uur per dag gehandeld wordt. Natuurlijk gaan we daar ook kijken al worden we net zo goed ook bekeken. Wederom zijn we een reden om elkaar aan te stoten en naar ons (vooral naar Li Chen!) te roepen of een hand door haar haar te halen. Die aandacht, hoe goed bedoeld ook, vind ze helemaaaaal niet leuk. Haar blik terug spreekt boekdelen. Ze weet wel dat het niet aardig is om pinnig terug te reageren maar af en toe raakt haar geduld op. Begijpelijk! Onze volgende stop zijn de grottempels. De klim naar de grotten die op zo’n 250 meter hoogte in de rotsen zitten, is vooral pittig omdat het erg vochtig en warm is. we doen rustig aan en nemen onderweg naar boven de tijd om de lokale bevolking (aapjes) te bekijken. De 5 tempels bevatten allen een liggende Boeddha met fresco’s op de muren. De meeste schilderingen zijn al meer dan 1000 jaar oud en zien er nog redelijk mooi uit. De zon schijnt vandaag niet zo hard dus we verbranden vandaag onze voeten niet aan de stenen: ook hier is schoeisel verboden.
En na het tempelbezoek een onderdeel waar Li Chen al heel lang naar uit keek: een ritje op een olifant. Op veel plekken in Azië inmiddels verboden omdat de Mahouts niet altijd even vriendelijk met de olifanten omgaan. Deze organisatie maakt reclame met aan te geven dat zij juist wél goed met de dieren omgaan. Dus vooruit! Toch wel spannend, op zo’n enorm beest: ze is hoog, groot en beweeglijk. Via een trap en platform klimmen we op de rug van dit prachtige exemplaar. Goed vasthouden, daar gaan we! De gids maakt foto’s en filmt ons. Li Chen mag zelfs op de nek van de olifant zitten. Een geweldige ervaring die enorm indruk maakt. Heel tevreden genieten we van een late lunch en checken vervolgens in het Giritale Hotel in. Wat een locatie! Een fantastisch uitzicht over de Minerya water tank waar de dieren uit het wildpark komen drinken. Als we op het terras zitten te genieten van een drankje zien we aan de overkant een wilde olifant grazen! Ook hier zijn de apen nieuwsgierig: ze proberen direct binnen te komen als ze de tas met chips voor het raam zien staan. Gelukkig zijn de ramen net dicht!
Li Chen heeft in het zwembad een vriendinnetje opgedaan, ze spreekt Engels en dat is lastig, maar waar een wil is! Terwijl de zon langzaam ondergaat, kijken we terug op een topdag! Kijken wat morgen ons gaat brengen…!?