De laatste dag in Kathmandu gaan we vroeg op pad naar Bodnath, of Boedha. Een heel grote stupa waar we op onze eerdere Nepal reis ook al waren. Helaas staat ook dit monument in de steigers. De voor Nepal kenmerkende ogen zijn verscholen achter een stellage.
De stupa zelf is erg vies. Maar rondom dit heiligdom heerst op dit vroege tijdstip een heerlijke sfeer. Mensen lopen rond de stupa, biddend en draaiend aan de gebedswielen en er zijn ook veel monniken. We genieten van de rust en een bakje koffie. Op een van de vele dakterassen hebben we uitzicht over heel Bodnath en de omliggende kloosters in de wijk. De volgende bezienswaardigheid is Pashaputinath. In tegenstelling tot de Boedhistische Bodnath stupa, is dit een Hindoeistische tempel, met een crematieplaats aan de heilige rivier. De tempel is voor ons niet-Hindoes verboden maar de crematie plaatsen maken des te meer indruk. Hier worden gelovigen zo snel mogelijk na het overlijden gewassen in de rivier en vervolgens op de stenen altaren verbrand. Het voelt vreemd en ongepast om hier getuige van te zijn als toerist, maar er zijn heel veel
Nepalezen die hier speciaal naar toe komen om ditritueel te bekijken. Men is het dus gewend en vind het heel normaal dat er publiek is. Zolang je maar aan de overkant van de rivier blijft. De omringende tempeltjes en offertafels worden bewaakt door vrlijk gekleurde mannen; Sadhu’s. Ze zegenen je met bloemen, touwtjes en een rode stip op je voorhoofd. En je mag ze fotograferen. Vinden ze leuk, vooral als je een fooitje geeft. Vol indrukken gaan we de rest van de middag goed besteden: Li Chen en ik gaan shoppen en Pieter gaat met de foto’s in de weer. Nu maar hopen dat alles in de tassen past. Onze laatste avondin Nepal vieren we in een Nepalees restaurant waar we Newari-stijl eten. Newari zijn de oorspronkelijke bewonders van de Kathmandu vallei. De mensen hier vinden Li Chen een typisch Nepalees uiterlijk hebben. De een na de ander vraagt of ze Nepalees is en kijken verbaasd als ze Chinees blijkt. De winkeliers vinden haar geweldig en dat helpt bij het afdingen natuurlijk!

Geen Zip-line, Geen paragliden want voor beiden geldt een leeftijdsrestrictie van 12 jaar 🙁 Chen had er flink de pee in want dat Zip-line zag ze best zitten. We hebben maar een bootje gehuurd en zijn het meer over geroeid (Barbara) ik heb lekker gezeten en genoten van het uitzicht. Daarna een flinke klim naar een leuke tempel op de top van de berg (1200m) behoorlijke klim met deze hitte. Prachtig uitzicht over Pokhara. Daarna terug en lekker gegeten bij een “German Bakkery” lekkere koffie en een broodje (net vakantie). ’s Middag naar een Tibetaanse gebedsdienst erg indrukwekkend je leven wijden aan Budha. Prachtige foto’s gemaakt Bar en Chen genieten nu van een lekkere massage straks lekker eten en nog een biertje in Pokhara. Helaas nog geen glimp mogen zien van de Anapurna Range, ze geven vanavond slecht weer af dus misschien morgen……..! Morgen ook weer een lange busreis op naar Kathmandu alweer de laatste bestemming van onze zeer afwisselende reis.

Na de prachtige wandeling van gisteren vandaag een beetje rustig aan. We besluiten een korte wandeling te maken door het dorpje (Sauraha) eigenlijk een heel klein gehucht. Al wandelend zien we de olifanten terugkeren van de ochtend wandeling en besluiten even te kijken wat ze gaan doen. En na de wandeling mogen de prachtige beesten lekker verkoeling zoeken in de rivier. Een van de mahouts roept dat de Chen en de andere meiden er wel bij kunnen en dit laat Chen zich maar 1 keer zeggen, kleren uit en jump op de rug van de olifant lekkere spetteren en spatteren. Wat een ervaring. Vanmiddag maken we nog een uitstapje naar “20 lakes” we zijn benieuwd. Ondanks dat Chitwan een stuk toeristischer is geworden heeft het gelukkig nog wel charme. Vanavond een update als internet ons niet in de steek laat, het is hier traaaaaaaag.