Het is nog donker als we om 6 uur ’s ochtends opstaan voor het ontbijt. Rond 7 uur stappen we in de bus van Nasca naar Arequipa. Het wordt een lange rit van zo’n 12 á 13 uur. Aan het eind van de dag komen we aan in de prachtige ‘witte stad’ Arequipa. We zijn moe, een beetje stijf van het zitten, maar vooral vol indrukken van de lange reis over de drukke en soms spannende Pan American Highway.

Een groot deel van onze busrit hebben wij afgelegd over de beroemde Pan-American Highway. Deze snelweg loopt helemaal van het noorden van Alaska tot het zuiden van Argentinië meer dan 30.000 kilometer lang! In Peru slingert de weg door bergen, woestijnen en kustvlaktes.

Onderweg rijden we door mistige valleien, dor woestijn landschap, passeren we kleine boerderijen en droge heuvels. Naarmate we verder afzakken richting Arequipa, verandert het landschap langzaam in dorre vlakten. De route is schilderachtig, maar vandaag vooral ook hectisch. Het is namelijk opletten geblazen door de drukkere vrachtwagen­doorloop dan normaal. Grote, zware vrachtauto’s bepalen vaak het tempo op smalle delen van de Highway langzaam kruipend verkeer en af en toe een inhaalmanoeuvre vergt van de chauffeurs volledige concentratie.

Het is duidelijk dat de Pan‑American Highway vandaag extra intens is vrachtwagens domineren de weg, met lange rijen en af en toe filevorming. Inhalen moet zorgvuldig gebeuren, zeker in bochtige stukken. De buschauffeur verteld “We gaan pas echt door als we een veilige ruimte vinden.” Dit betekent veel schakelen, remmen en soms stoppen tot het verkeer weer loskomt.

De reden voor het extra vrachtverkeer is dat er op dit moment geen stakingen zijn. De afgelopen periode zijn er veel stakingen geweest, vooral door mijnwerkers in de regio Nasca. Die protesten zorgden ervoor dat delen van de Panamericana werden afgesloten, waardoor het vervoer tussen Nasca en Arequipa regelmatig stil kwam te liggen. Nu zijn de stakingen tijdelijk stopgezet en zijn alle wegen weer open. Daardoor kan het verkeer weer normaal doorgaan, en verloopt ook de busreis zonder onverwachte blokkades. Dat is een hele opluchting voor zowel reizigers als vervoerders.

Onderweg verandert het landschap langzaam. We rijden langs dorpen, kleine winkeltjes en zien we lokale bevolking met hun dieren. Soms stoppen we even voor een korte pauze. Op een hoger gelegen punt hebben we een mooi uitzicht over de vlaktes richting Arequipa, dat nog in de verte ligt.

Rond 8 uur arriveren we in Arequipa, het is inmiddels donker. We zullen dus tot morgen moeten wachten om de besneeuwde vulkaan Misti te aanschouwen. Nu is het weer tijd voor een koude cerveza maar zeker ook de voldoening van een lange rit over een van Zuid-Amerika’s bekendste wegen.

We eten in een chic (voor Peruaanse begrippen dan toch) restaurant en trakteren onszelf aldaar op het lokale streekgerecht, Alpaca, een nieuw idee voor de menukaart van de Schaapskooi 😉 we zullen bij thuiskomst Sieb attenderen op de mogelijkheid die in z’n wei staat! De Alpaca smaakt verrukkelijk. Na een heerlijke maaltijd slenteren we nog wat door de stad en aanschouwen de mooie gebouwen die wonderbaarlijk prima zijn uitgelicht. Benieuwd wat de dag ons morgen weer brengt….